دنیای اقتصاد: فرآیند “تامین مالی پایتخت از طریق دریافت عوارض شهری»، فشار هزینه‌های تهران را به کم‌درآمدها و ساکنان مناطق جنوبی تحمیل کرده است. چارچوب “عوارض نوسازی» در پایتخت – نوع سالم و پایدار عوارض شهری – سه اشکال قدیمی دارد از جمله “نسبت ناچیز مبلغ عوارض به ارزش املاک در کل شهر» که کمتر از ۱/ ۰ درصد برآورد می‌شود. از طرفی،‌ سهم ۲ درصدی عوارض نوسازی از بودجه پایتخت سبب شده، عمده هزینه‌های شهر با هوافروشی – عوارض تراکم – تامین شود. عوارض نوسازی کارآمد – شارژ شهری در ابرشهرهای جهان – باعث “مقابله موثر با احتکار مسکن» » ادامه مطلب